-Wilt u deelnemen aan de gebruikers Enquête? Klik hier: Vragen-

Apartheid

Uit OmoPedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Beschrijving

Er zijn maar een paar woorden die van oorsprong Nederlands zijn en toch wereldwijd bekend. Polder is er zo één. Prima woord toch? Op die Nederlandse uitvinding mag je best trots zijn. Ook apartheid is zo'n Nederlands woord en met dat woord zijn we niet zo blij. Apartheid is meer dan 40 jaar het officiële regeringsbeleid van Zuid-Afrika geweest en zorgde voor een complete rassenscheiding tussen de blanke minderheid en de zwarte meerderheid. Die zwarte meerderheid werd zwaar gediscrimineerd.

Definitie

thuislanden in Zuid-Afrika

Overheidsbeleid in het land Zuid-Afrika tussen 1948 en 1990, waarin de zwarte bevolking volledig werd gescheiden van en gediscrimineerd door de blanken.

Voorbeelden

  • Er waren aparte stranden voor blanken en zwarten.
  • In bussen mochten de zwarten niet zitten.
  • Er waren bepaalde delen van Zuid-Afrika, de thuislanden, waar de zwarten moesten wonen.

Tekstverband

Al aan het begin van de 20e eeuw bestond in Zuid-Afrika rassenscheiding, maar die was toen nog niet officieel. Dat was wel zo vanaf 1948. Die politiek zorgde voor veel weerstand in het buitenland. Het zorgde ervoor dat het land geen deel meer uitmaakte van het Britse Gemenebest en het werd door veel landen geboycot. Zuid-Afrika mocht niet meedoen aan sportevenementen, handel drijven met het land was soms verboden en toerisme naar dat land kwam nauwelijks voor.

Er bestonden twee vormen van apartheid, de 'kleine apartheid' en de 'grote apartheid'.

  • Bij de kleine apartheid moet je denken aan scheiding van blanken en zwarten binnen woongebieden. In bepaalde wijken niet mogen wonen, stranden afsluiten voor zwarten, dat soort dingen.
  • Bij de grote apartheid kijk je naar het begrip 'thuislanden'. De overheid had 13% van de totale oppervlakte van Zuid-Afrika toegewezen aan de zwarten. Dat waren niet bepaald de beste delen van het land. De blanke minderheid kreeg dus de overblijvende 87% in bezit. Het zwarte deel van de bevolking werd staatsburger in één van die thuislanden en waren als ze binnen de rest van Zuid-Afrika verbleven buitenlander. Ze hadden geen rechten. Overigens zijn die tien thuislanden door geen enkel land (behalve Zuid-Afrika zelf natuurlijk) erkend.

In 1990 kwam met de vrijlating van Nelson Mandela en de eerste echt vrije verkiezingen in het land een officieel einde aan de apartheidspolitiek.