-Wilt u deelnemen aan de gebruikers Enquête? Klik hier: Vragen-

Geiser

Uit OmoPedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Beschrijving

Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: The system cannot find the path specified. Error code: 1
The Old Faithful Geiser in Yellowstone National Park.

In het noordwesten van de Verenigde Staten ligt het beroemde Yellowstone National Park. Honderdduizenden jaren geleden is daar voor het laatst een vulkaan echt uitgebarsten, maar helemaal verdwenen is de vulkanische activiteit niet. Het is één van de weinige plekken op aarde waar men kan genieten van een zeldzaam natuurverschijnselen, een geiser. Zo’n geiser spuit met enige regelmaat een grote hoeveelheid kokend water en waterdamp naar buiten. Als dat gebeurt, moet je er niet te dicht bij staan! De bekendste geiser van allemaal is “The Old Faithful”. Hoewel je er tegenwoordig iets minder de klok op gelijk kunt zetten dan vroeger, spuit hij nog steeds om de 60 tot 80 minuten zo’n 32.000 liter water de lucht in tot een hoogte van meer dan 56 meter. The Old Faithful is de bekendste attractie van het park.

Definitie

Door aardwarmte verwarmde, natuurlijke heetwaterbron.

Voorbeelden

Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: The system cannot find the path specified. Error code: 1
De lokatie van de geisers. Er zijn zes plaatsen (let op grote blokjes) op aarde waar een concentratie van geisers is.

Er zijn maar zes plaatsen in de wereld waar op dit moment meerdere actieve geisers voorkomen. De bekendste daarvan zijn:

  • De geisers op IJsland. Eén daarvan heet ook Geysir. Daaraan ontlenen alle andere geisers hun naam. Dat IJslandse woord betekent letterlijk spuiten of spuwen.[1]
  • De geisers in Yellowstone National Park (VS), waaronder “De Oude Getrouwe” (The Old Faithful)[2]
  • De geisers in de Taupo regio in Nieuw-Zeeland.

Toelichting

  • Geisers behoren tot de zogenaamde postvulkanische verschijnselen. Dat zij niet zo vaak voorkomen, komt doordat ze alleen maar kunnen bestaan als aan drie voorwaarden is voldaan:
    • Er moet op geringe diepte een grote hoeveelheid magma zitten, die het bovenliggende gesteente kan verwarmen.
    • Er moet een poreus gesteente zijn, waarin water makkelijk kan stromen. In de praktijk gaat het vaak om kalksteen. In de ondergrond zit een grote holle ruimte die via een nauwe opening verbonden is met de oppervlakte.
    • Er moet een grote hoeveelheid water aanwezig zijn die het ondergrondse reservoir snel kan vullen.
  • Terwijl het ondergrondse reservoir zich vult met water, is dat water onderin veel warmer dan bovenin. Het warme water zet uit en de druk in het reservoir bouwt zich op. Het koude water boven dient daarbij als “de deksel op de pan”. Daardoor kan de druk hoog oplopen en blijft het water vloeibaar tot ver boven het normale kookpunt van water. Op een gegeven moment is de druk echter zo groot dat het water naar buiten wordt gedrukt. Dan neemt de druk af en begint het overgebleven water in het reservoir alsnog te koken. Water en waterdamp komen naar buiten. Na hooguit een paar minuten is het spektakel over en begint het proces opnieuw.
  • Tekstverband: postvulkanische verschijnselen, fumarolen, solfataren, hotspot.