-Wilt u deelnemen aan de gebruikers Enquête? Klik hier: Vragen-

Heksenjacht

Uit OmoPedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Beschrijving

Midden in het centrum van Oudewater (provincie Utrecht) bevindt zich de heksenwaag. In dit gebouw dat dateert uit de 16e eeuw is een originele weegschaal te zien die in de late Middeleeuwen en Renaissance diende om te bewijzen dat iemand een heks was.

In de Middeleeuwen geloofde de meeste mensen in geesten, tovenaars en magische krachten. Die krachten konden in positieve zin worden ingezet, maar ook in negatieve. Bij dat laatste spreekt men van zwarte magie. In tijden van ellende probeerde men altijd een zondebok te vinden. Misoogsten, de ziekte de pest, overstromingen van rivieren bijvoorbeeld. Telkens als er iets fout ging gingen mensen schuldigen zoeken en dan kwam men uit bij heksen.

Bijna altijd waren heksen van het vrouwelijk geslacht en werden ze afgebeeld als een oud, krom vrouwtje. Zo’n heks beschikte over bovennatuurlijke krachten. Ook de kerk heeft zich met die hekserij bemoeid. Heksen werkten samen met de duivel en die moesten uitgeroeid worden. Zo ontstonden heksenjachten. Heksen kwamen altijd op de brandstapel terecht.

Definitie

  • Letterlijk: Het vervolgen van heksen.
  • Figuurlijk: Zware vervolging van (bepaalde groepen) personen.

Voorbeelden

  • Iemand is ontsnapt uit een gevangenis en wordt als zeer gevaarlijk bestempeld. Op die persoon wordt een heksenjacht uitgevoerd om hem terug te vinden.
  • In de Tweede Wereldoorlog moesten de Joden het ontgelden. De Duitsers voerden heksenjachten uit om die Joden te vinden en af te voeren naar de concentratiekampen waar ze bijna allemaal zijn vermoord.

Tekstverband

In vroegere tijden waren er meerdere methoden om te kijken of iemand een heks was.

  • Martelingen. Mensen gaven na zware martelingen toe dat ze heks waren en werden vervolgens verbrand.
  • Drijfproef. Heksen zouden veel lichter zijn dan mensen en op water blijven drijven. Een vermeende heks werd met een steen in het water gegooid. Als die bleef drijven was het een heks en kwam ze op te brandstapel. En als ze niet bleef drijven? Meestal verdronk die onschuldige dan.
  • Weegproef. Heksen waren zo licht dat ze nooit meer konden wegen in kilo’s dan hun lengte boven een meter. Iemand van 1.50 meter werd dus als een heks beschouwd als die minder woog dan 50 kilo.