-Wilt u deelnemen aan de gebruikers Enquête? Klik hier: Vragen-

Humanisme

Uit OmoPedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Beschrijving

De Griekse filosoof Socrates wordt wel als één van de eerste humanisten gezien die hun denkbeelden op papier zetten. Socrates leefde in de 5e eeuw voor Christus. Hij vond dat mensen veel te veel geleefd werden en mensen klakkeloos allerlei denkbeelden overnamen die anderen hen oplegden. Hij vond het belangrijk dat mensen zelf nadachten over het leven en vragen durfden te stellen over dingen die je om je heen ziet gebeuren. Hij schreef zelfs dat het vertrouwen op je eigen verstand belangrijker is dan het geloof in een God. Dat laatste werd hem toen niet bepaald in dank afgenomen. Daar is hij voor aangeklaagd en veroordeeld.

Definitie

Een levensbeschouwing die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens.

Voorbeelden

  • Humanisten gaan uit van zelfontplooiing, van kritisch denken, van dingen niet klakkeloos aannemen, van vrijheid om zelf op onderzoek uit te gaan, van rede en redelijkheid, van je verantwoordelijkheid durven nemen. Duitsers zouden spreken van het woord Bildung, dat je het beste kunt omschrijven als vorming (in de breedste zin van het woord).
  • Humanisten gaan uit van humaan gedrag. Niet zo zeer naar jezelf kijken maar jezelf ontplooien in dienst van de gemeenschap. Men gaat uit van de waarde van de mens.
  • Humanisten vinden dat je voordat je iets aanneemt, het eerst bewezen moet worden. Geloof en tradities staan dus niet vooraan, maar de rede.

Tekstverband

  • In het woord humanisme zit het woord humaan. Dat betekent letterlijk menselijk.
  • Het is zeker zo dat binnen het humanisme minder aandacht is voor religie, maar het is niet uitgesloten dat een humanist in een opperwezen gelooft. Humanisten zijn wel wars van allerlei opgelegde standpunten (dogma’s) door de kerk.
  • De Middeleeuwen vormen een duizend jaar lange periode waarin mensen in allerlei duistere zaken geloofden. Met de opkomst van de wetenschap en de ontdekkingsreizen probeerde men vanaf circa 1500 na Christus in de Renaissance die duistere zaken van zich af te schudden. Het wereldbeeld en het mensbeeld veranderden. Daarin liet men zich ook leiden door de denkbeelden zoals die door de Grieken en Romeinen al op papier waren gezet en in de Middeleeuwen verloren waren gegaan.
  • Met de Renaissance werd het humanisme dus nieuw leven ingeblazen en dat zette zich door in de eeuwen daarna, waarin steeds meer wetenschappelijke bewijzen werden gevonden voor dingen die in het leven spelen.